PLANIFICACIÓN URBANÍSTICA EN ESPAZOS DE IDENTIDADE

Vicente Risco:

Antón Risco:

Fondo Fundación Vicente Risco

Fundación Vicente Risco

Rúa San Lorenzo, 3

C.P.: 32660

Allariz (Ourense)

secretaria @ fundacionvicenterisco.com

Novas

_blog

_volver

PLANIFICACIÓN URBANÍSTICA EN ESPAZOS DE IDENTIDADE

FVR - 06-Outubro-2007 - 23:41:00

Co apoio da Dirección Xeral de Fomento e Calidade da Vivenda, os días 29 e 30 de setembro, especialistas de diferentes áreas (arquitectura, socioloxía, arqueoloxía, antropoloxía, xeografía, xuristas, empresarios e usuarios) debateron na sede da Fundación sobre a problemática da intervención urbanística en cascos históricos.

XUSTIFICACIÓN
Partindo dun laboratorio privilexiado de referencia, un casco histórico de Galiza, en canto conxunto identitario, urbano e articulado, cunha formación baseada nun proceso diacrónico, buscamos criterios de actuación que, a priori e para estabelecer un debate ordenado, quedarían comprendidos en tres campos de acción: rehabilitación, nova edificación e planeamento integrado.
Hase ter en conta que os cascos históricos son tamén “espazos vivos”, é dicir, que debe ser sempre unha referencia a necesidade de conservar pero creando lugares aptos para vivir coas condicións propias do IIIº milenio que estamos iniciando.
Dende este punto de vista, buscamos un proxecto de futuro para o patrimonio, coa súa adaptación aos novos tempos, técnicas e modos de vida.
En resumo estabelecer un debate entre profesionais diversos para definir unhas liñas de actuación respectuosas co patrimonio e a identidade cultural, ao tempo que oferte solucións que cubra as demandas da cidadanía do XXI e acepte as novas propostas estéticas e de materiais. Como froito do debate e da reflexión, pretendemos redactar un manifesto con aqueles puntos que se consideren de relevancia para acadar os obxectivos previstos.

COORDENADORES
-Elvira Carregado Pazos (Arquitecto)
-Dr. José María Eguileta Franco (Arqueólogo Municipal do Concello de Ourense)
PARTICIPANTES
-Antonio Blanco Rodríguez (Prof. e Ex Concelleiro de Cultura, Concello de Allariz)
-Dr. Xosé María Cardesín Díaz (Prof. Tit. de Socioloxía da Universidade da Coruña)
-Dra. Raquel Casal García (Profesora de Arqueoloxía da Universidade de Santiago, Ex Directora Xeral de Patrimonio)
-Mario Crecente Maseda (Arquitecto, Ex Subdirector de Fomento da Xunta de Galicia)
-Antonio Díaz Otero (Profesor, Participante no Proxecto Terra)
-Delfín Fidalgo Fernández (Promotor e empresario turistico)
-Alfredo Freixedo Alemparte (Arquitecto, Prof Asoc. da ETSA da Universidade da Coruña)
-Dr. Manuel Gallego Jorreto (Arquitecto e Prof. Tit. da ETSA da Universidade da Coruña)
-Dr. Pedro de Llano Cabado (Arquitecto e Prof. Tit. da ETSA da Universidade da Coruña)
-Dr. Luís Martínez-Risco Daviña (Profesor. Secretario da Fundación Vicente Risco)
-Dr. Xerardo Pereiro Pérez (Prof. Tit. de Antropoloxía na UTAD-Polo de Chaves)
-Antonio Roma Valdés (Fiscal do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia, coordinador da área de Patrimonio Histórico e de Ordenación do Territorio)
-Manuel Seoane Feijoo (Arquitecto e Prof. Escola de Arte e Superior de Deseño Antonio Failde)
-Xosé Carlos Sierra Rodríguez (Conservador de Museos, Director do Museo Etnográfico de Ribadavia e Delegado Provincial de Ourense da Consellería de Cultura e Deportes)
-Dr. José Somoza Medina (Prof. Tit. de Xeografia Humana da Universidade de León).
- Aurea E. Soto Vázquez (Arquitecto, Concelleira responsábel de urbanismo no concello de Ourense )
- Alfonso Vázquez-Monxardín Blanco (Usuario de espazos públicos con experiencia en rehabilitar a súa vivenda)
- Francisco Fariñas Busto (Director Museo Arqueolóxico de Ourense, Grupo Marcelo Macías)
- Servizo de urbanismo do Concello de Allariz.

TEXTO REMITIDO Á PRENSA AO REMATE DAS XORNADAS. BASE SOBRE A QUE SE ELABORARÁ O TEXTO DEFINITIVO.
Allariz, lugar de celebración das xornadas de traballo, constitúe un exemplo de xestión dun núcleo histórico, con criterios de rehabilitación integral do caserío e da poboación. Non obstante esta experiencia e consecución pódese ver alterada de non se abordar cunha estratexia de planificación conxunta e coordenada entre núcleo histórico e entorno, como reflicte a proliferación de urbanizacións impersoais ao redor dun espazo patrimonialmente saneado. Esta observación pode mantermos en garda ante outras actuacións no resto de Galiza.
Un núcleo histórico é un espazo de memoria habitado,vivo, con proxección de futuro. Iso implica unha necesaria obriga de rehabilitar e, en moitos casos, de introducir novas edificacións. Ante iso, é preciso estabelecer unha relación entre as arquitecturas preexistentes, froito da estratificación histórica, con outras que han de representar a nosa época. Proceso que terá continuidade no futuro. Esa relación estabelecerase mediante un diálogo reflexivo co medio sobre o que se actúa, e se o diálogo fose mudo actuar con creatividade harmónica en relación coas formas, volumes, parcelas e rueiro preexistentes, e sempre coa cautela e honestidade de que se está a crear un patrimonio futuro que enriquecerá o anterior. É preciso innovar para non mimetizar nin repetir, mais dende a nosa realidade e do coñecemento do medio herdado, espazo de afectividade e autoestima.
Os planeamentos deben ser integrais, poñendo sempre en relación os centros históricos cos seus espazos circundantes e , primando os espazos públicos en canto que conforman os auténticos escenarios de relación social e convivencia
As normativas urbanísticas non deberían verse como unha simple tradución da lei do solo, senón como reflexo dunhas normas consensuadas de convivencia. Tamén se elaborarán con total claridade, con fichas e catálogos accesibeis ao público e con coherencia de contidos.
É preciso achegar á sociedade coñecementos sobre o patrimonio, mais entendido este non como unha transmisión de conceptos especializados, senón cun criterio de educación cívica.