PREMIO VICENTE RISCO DE CIENCIAIS SOCIAIS

Vicente Risco:

Antón Risco:

Fondo Fundación Vicente Risco

Fundación Vicente Risco

Rúa San Lorenzo, 3

C.P.: 32660

Allariz (Ourense)

secretaria @ fundacionvicenterisco.com

Novas

_blog

_volver

PREMIO VICENTE RISCO DE CIENCIAIS SOCIAIS

FVR - 05-Outubro-2004 - 23:05:00

O premio Vicente Risco de Ciencias Sociais é unha iniciativa da Fundación Sotelo Blanco á que se adheriu a nosa Fundación dende a súa IV convocatoria e que conta coa colaboración da Editorial Sotelo Blaco, Concello de Allariz e Concello de Castro Caldelas. Nestes anos os premiados foron
.- 1999 Abrente incerto de Santiago González Avión.
.- 2000 Deserto
.- 2001 Deuses, heroes e lugares sagrados de Rosa Brañas
.- 2002 A esperanza Bretona de Anxo Fernández Ocampo.
.- 2003 Galegos en México (1878-1936) de Elixio Villaverde.
.- 2004 A Ulfe, sociología dunha comunidade rural galega de Julia Varela.

.- 2005 Trazos da escolma da cultura do pobo galego de María Montserrat Varela Vázquez.

.- 2006 Unha historia descoñecida: A presenza galega no Río de Janeiro de Erica Sarmiento da Silva. O premio foi revogado por estar publicado con anterioridade.

.- 2007 Poboacións non pertinentes nas institucións educativas. O alumnado con procedencia rural na terra de Melide de Santiago Prado Conde, publicado co título Novas minorías nas institucións educativas. O acto de entrega tivo lugar en Santiago de Compostela o 6 de outubro.

.- 2008 Xosé Lois Ladra Fernández gaña a XIII edición do Premio Vicente Risco de CCSS co traballo A pesca fluvial tradicional en Galicia. Caneiros, pescos e pesqueiras.

.- 2009 XIV edición do Premio Vicente Risco de CCSS Deserto

.- 2010 Pilar García Negro gaña a XV edición do Premio Vicente Risco de CCSS coa obra O clamor da rebeldía. O nacemento do ensaio na literatura galega contemporánea, simultáneo ao nacemento da conciencia de xénero: análise e interpretación de textos rosalinianos. O xurado valora que se trata dun excelente ensaio no que a autora con gran madurez reflexiona sobre a figura de Rosalía non só como fundadora da literatura gelega contemporánea senón tamén como membro dun colectivo que nunha situación totalmente adversa e de xeral desprestixio de Galicia e dos galegos soubo reivindicar a lingua galega e tamén a dignidade das galegas e galegos como pobo.